เเง่คิดเรื่องการร่วมกันซื้อที่ดินแปลงใหญ่และการสร้างชุมชน

รูปภาพของ ปัทมพงษ์

มีโอกาสได้ไปดูที่ จอมบึง ราชบุรี มีกลุ่มที่ตั้งขึ้นมาจากเฟส หนึ่งทีโด่งดังเรื่องความพอเพียงแค่ พื้น ที่หนึ่งไร่ และแตกแขนงกันออกไปเป็นกลุ่มไลน์ ก็โลกมันเปลี่ยนไปอะนะ ไลน์เป็นส่วนหนึ่งในการรวมกลุ่มและหาแนวทางในการทำการเกษตร ตามแนวที่คนส่วนมากคิดว่าพอเพียง เป็นเป้าหมายของกลุ่มนี้ ผมก็ได้มีโอกาศเข้ากลุ่มไลน์นี้ด้วยกับเขา ที่ดินแปลงใหญ่มาก เป็นสิ่งที่ทุกคนอยากได้เพราะแปลงใหญ่ราคาถูก ถ้าแปลงย่อยจะแพงมาก แต่อุปสรรคในการร่วมกันหาที่ดินแบบนี้มีหลายอย่างนะ ทั้งกฎหมายเองทั้งการบริหารจัดการ และสิ่งที่สำคัญสุดคือ การไว้เนื้อเชื่อใจกัน อันนี้ไม่ง่ายเลยเพราะต่างคนต่างที่มา ไม่มีใครไว้ใจใครได้หรอก ยิ่งพอแบ่งออกเป็นส่วนมากกว่า 9 แปลงถือ เป็นการจัดสรรที่ดิน ย่อมต้องมีค่าใช้จ่ายถ้าไม่ยอมรับค่าใช้จ่ายตรงนี้ ก็ต้องถือ โฉนดกรรมสิทธิ์ ร่วม ตรงนี้แหละ ที่ทุกคนไม่อยากเจอ ปัญญาต่างๆก็ตามมา มันไม่แปลกหรอกที่ทุกคนจะรักษาผลประโยชน์ของตน เพราะเงินทองไม่ได้หาง่ายๆ แต่ ประสบการณ์จะสอนพวกเขาว่าควรทำอย่างไรในการหาที่ดินแปลงใหม่แบบมีเงื่อนไขนี้ ซึ่งคงหนีไม่พ้นอีก ความคิดการสร้างชุมชนไม่ใช่ว่าไม่ดี แต่ต้องถามกลับไปว่าเราจะทำเพื่ออะไร ถึงเราจะซื้อที่ดินมากแปลงใหญ่แต่ห้อมล้อมด้วย ป่าอ้อย เหมือนเดิมความฝันจะเป็นจริงได้ไหม และทุกคนไม่ได้อยากได้แบบชุมชน เขาอยากได้ที่ดินเพื่อ อนาคต ของครอบครัวเขา เพราะฉะนั้น การสร้างชุมชนต้องมีคนที่ทำงานส่วนกลาง และ ใครจะมารองรับส่วนนี้ ผมว่าแนวคิดดีแต่ อาจไปไม่ถึงความฝันนั้น แต่ผมก็อยากดูเขาต่อไป

ชุมชนคืออะไร และ ต้องกว้างขนาดไหน ลองไปรื้อค้นในอดีตดู มีความพยายามจะตั้งชุมชนและมีความพยายามทำแบ่งแปลงที่ดินเพื่อ ทำเป็นเกษตรแปลงย่อยมากมาย หลายเจ้าทำกัน ทั้งที่ไปได้ด้วยดี และล้มไม่เป็นท่าไม่มีคนเข้าไปซื้อ มีเยอะ ที่แบ่งเป็นแปลงจัดสรร ทั้งที่แบ่งเป็นที่ดินเปล่า ให้ ทั้งที่แบ่งแล้วมีคอกวัว คอกม้าให้มีบ้านให้ 1 หลังถนนพร้อม หลายโครงการมาก แต่ปัจจัยมันไม่ได้อยู่ตรงนั้นอย่างเดียว ความพร้อมของคนที่เข้าอยู่สำคัญมาก พร้อมอยากเป็นเกษตรกร หรือ พร้อมที่จะเข้าไปอยู่ใช้ชีวิตแบบไหนก็ได้ มันอาจต้องคิดกันมากเลยนะ เราอาจต้องคิดจากจุดเล็กไปก่อนนะว่าครอบครัวแบบไหนที่อยากได้ที่ดินทำกิน แบบนั้นถ้าเป็นเกษตรกรโดยสายเลือดเลยคงไม่อยากได้หรอกที่แปลงเล็ก ที่ต้องการกันก็จะเป็นคนอายุประมาณ 40-50 ปลายๆ ชีวิตพร้อมแล้วไม่เข้าวัดก็เข้าสวน เลือกเอา 555

ผมก็ไม่ได้ติดตามอีกว่าเขาไปถึงไหนกันในส่วนของที่ดินที่ราชบุรีแต่ก็ยังอยู่ในกลุ่มของ ชุมชนพอเพียงกันอยู่ ก็แสดงความคิดเห็นไปกันหลายๆด้านหลายออย่างที่เจอมาเองประสบการณ์ ที่ได้พบเจอว่ามันเป็นอย่างไรคือวิธีการที่ดีที่สุดคือการซื้อที่ดินแบบไม่ต้องแบ่งกันหลายเจ้ามากนัก อย่าให้เกิน 9 แปลงเป็นใช้ได้

หลายคนหลายอาชีพแต่ส่วนมากผมว่า ก็หาที่ดินกันแหละ เพื่ออะไรวัตถุประสงค์อะไรไม่แน่ชัดหรอก เพราะที่ดินคือทรัพย์สินที่แปลงเป็นเงินได้ในอนาคต ต้องเพิ่มมูลค่าแน่นอน แต่การซื้อที่ดินแบ่งกันในจำนวนหลายแปลงและไม่ได้เป็น สี่เหลี่ยมที่แบ่งได้งานปัญหาคือ การซอยแบ่งที่ดินที่ไม่สามารเข้าถึงได้จำเป็นต้องตัดถนนเข้าไป และ จดภาระจำยอมกันไป ทำให้เราคาที่ดินแพงขึ้น จากที่ควรจะเป็น แถมยังต้องเดินเรื่องสาธารณูปโภค อีก เดินไฟฟ้า ประปา กลุ่มคนกลุ่มนี้ต้องการจะทำเกษตร ผมก็ไม่เข้าใจความหมายของพวกเขานะว่าเขาจะทำเกษตรอะไรในที่ดิน ขนาด 1600 ตารางเมตร แต่ส่วนมาก ที่ผมเห็นก็ซื้อทิ้งไว้เกิน 90 เปอร์เซ็นต์ นอกนั้นก็ทำแบบ นิดๆหน่อยทิ้งๆๆข้วางๆกันไป แถมยังมีความคิดที่ก้าวไกลไปกว่านั้นคือเอาเรื่องเงินเข้ามาเกี่ยวข้อง มีเงินออมชุมชน ผมก็ได้เห็นมาหลายรายไปไม่รอดนะถ้ามีกองทุน การที่คน คนหนึ่งจะออกมาทำเกษตรต้องพร้อมนะ ต้องต่อสู้ดิ้นรน หลายอย่างการ เกลี่ยสุขในความหมายผมคือการเอาเงินส่วนคนที่พอมีมาช่วยกันในกองกลาง แบบนี้ก็จะมีคนที่ไม่มีเรื่อยไป ไม่นานก็จะแตกแยกกัน ผมก็เฝ้าดูเป็นกรณีศึกษาอีก อย่างที่เอาไว้เล่าต่อกัน

อะไรที่ทำให้คนกลุ่มนี้อยากหาที่ดิน ก็ไม่พ้นเป็นทรัพย์สิน เพราะแต่ละท่านที่ได้สัมผัส ยังเที่ยวยังทำงาน ยังไม่มีความอยากทำจนถึงจุดที่น่าจะทำได้สักคนล่าสุดที่ลิ้นช้าง ก็มีโอกาสไปดูกลุ่มคน ที่มาร่วมซื้อกัน อุปสรรคมากมาย แถม ด้วยความไม่จริงใจกัน กลัวแต่จะเสียประโยชน์ของตนคิดไปในอนาคต ผมว่าการเลือกซื้อที่ดินแบบเป็นกลุ่มตัดถนน มันไม่ใช่ถามเอาเสียงหมู่มากนะ บางคนเป็นญาติกัน หมู่มากก็ได้อยู่แล้ว มันคือต้อง เคารพทุกคน ผมว่ากลุ่มพวกนี้เข้าใจอะไรผิดไปนะ สิ่งที่จะนำมาซึ่งความแตกแยกก็ก่อกำเนิดจากตรงจุดนี้นะ พวกเขายังไม่รู้เลยว่าวันข้างหน้าจะทำอะไรกับมันได้แค่ไหน แต่คิดกันหลายอย่าง แต่ละอย่างต้องใช้เงินและเวลาอย่างมาก ดูกันต่อไปแต่สิ่งที่ผมไม่เคยเห็นด้วยคือการออมหรือเก็บเงินมาเป็นส่วนกลาง ไม่ว่าจะกองกลางเอาไว้พัฒนาที่ดินหรือ พื้นที่ส่วนกลางเอาไว้สันทนาการ พวกนี้ไม่ดีทั้งนั้นรังแต่จะทำให้เกิดการแตกแยกในอนาคต แปลงที่เขารวมตัวกัน ที่ลิ้นช้างนี้ก็พัฒนาการของพวกเขาก็จะเป็นแนวนี้เหมือนกัน คอยดูต่อไป

ทุกกลุ่มที่เจอมาตั้งแต่ในอดีตจนถึงปัจจุบันไม่พ้น เสพสื่อต่างๆ บ้านสวยๆ วิวดีๆ และรั้วสวยๆ จริงๆ เขาอาจไม่ได้คิดว่าสิ่เหล่านั้นมาด้วยด้วยการดูเเล และความต่อเนื่อง คุณ จะทำความต่อเนื่องได้ขนาดไหน อย่าเพิ่งฝันไปถึงตรงนั้น เอาแค่ทำให้เป็นรูปเป็นร่างก่อน ผมว่าก็ใช้เวลาไม่น้อยกว่า 5 ปีแล้ว อีกไม่นานเขาก็จะเสียเงิน มากมายไปกับการเอาพันธ์ไม้มาลง โดยสภาพแวดล้อมไม่พร้อม เสียเงินไปหอบหิ้วมจากที่ไกลๆๆและของอ่อนแอบางอย่างมันก็ไม่ได้ขึ้นได้ตรง นั้นเลย

พรุ่งรี้ก็จะไดเวลาเดินทางไป สวนอันเป็นที่รักของผม มันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตผม ไม่รู้หรอกว่ามันจะดำเนินการไปอย่างไร แต่ทุกอย่างก็อยู่บนแนวทางของความสำเร็จตามลำดับ ค่อยๆทำค่อยสะสมไปไม่มีอะไรไกลเกินกว่าเที่เราจะทำได้ หลายคนยังหาที่ดินอยู่ในกลุ่มต่างๆ มีคนกล่าวไว้มากมายว่า พอเพียง คนรวยคิด และอยากให้คนจนทำ แต่ก็ทำกันไม่ได้สักที มาถึงการเลือกวัสดุที่จะเอามาทำกิจกรรมในสวนไม่ว่าการปลูกบ้านการทำรั้วอะไรเหรอที่ควรใช้สำหรับผมสิ่งที่อยู่ที่โล่งแจ้งต้องมีความคงทนมากพอที่จะไม่ผุพังง่าย อย่ามองแต่สวยงามเราต้องนึกถึงหลักความเป็นจริงที่เราจะต้องอยู่กับมัน ต้องใช้งานมัน ถ้ามันอยู่ได้แค่ 5 ปีแล้วพังมันก็ไม่เหมาะสมนะ ทุก5 ปี ทำใหม่มันไม่สนุกหรอกผมว่าอะไรที่กลางแจ้งต้องทน ส่วนของภายในก็อะไรก็ได้สวยงามอยู่ได้หมด




กล้วยน้ำว้าพันธุ์ปากช่อง 50 เครือใหญ่ ผลดก< อ่านรายละเอียด>

ความแตกต่างระหว่างชมพูเพชรสายรุ้ง & ชมพู่เพชรสุพรรณ <อ่านรายละเอียด>

 

 ป้าเป็นคนชอบเดินทางท่องเที่ยว อยู่กรุงเทพนานๆ ไม่ค่อยได้ ออกแนวพระรามเดินดงอยู่เล็กน้อย นายปัทม์ก็ชอบเที่ยวเหมือนกันแต่เราเที่ยวกันคนละรูปแบบ นายปัทม์มีครอบครัวแล้วไปไหนก็ต้องดูให้สะดวกสบาย แต่สำหรับป้าอ้อนี่นึกไปไหนก็ไปได้ เข้าป่า เที่ยวเมืองล้วนไม่ติดขัด ด้วยเหตุนี้เวลาปลูกต้นไม้ถึงไม่ค่อยจะได้ผล เพราะไม่ค่อยได้รดน้ำดูแล คนเราจะให้ถนัดไปทุกอย่างได้ไง ป้าเลยสร้างมุมในเวปบ้านสวนพชรที่ตัวเองถนัดดีกว่า การได้รู้ ได้เห็นแล้วนำมาให้คนอื่นดู ถือเป็นการแบ่งปันนะคะ ดูภาพกันสวยๆ click ตามหัวข้อเลยค่ะ @_@

สวรรค์สุดขอบฟ้า แชงกรีล่าในใจคุณ
มนต์เสน่ห์แห่งเนปาล

ชีวิตเดินช้าที่พม่า
เวียดนามกลาง-ใต้
ซาปาและนาขั้นบันไดที่หยวนหยาง

ทุบกระปุกบุกเกาะชวา
บาหลีดินแดนแห่งเทพเจ้า

เขาสอยดาวใต้
Kangchenjunga Sikkim
เส้นทางสายบางตะบูน

           นายปัทมฯ  e-mail /msn : n_vand04@hotmail.com
                  mobilephone:081-694-0200 , 084-563-0782

ID LINE : ppn1972
               


สถิติเข้าชมบ้านสวนพชร

จำนวนผู้มาเยี่ยมสวนพชร

- Designed by EZwpthemes Drupalized by Azri Design