มาถึงจุดหนึ่งสวนกลายเป็นที่พักผ่อนสำหรับเพื่อนๆสมัยเรียนกาลเวลาผ่านมาทำให้เราได้เรียนรู้ ว่าเพื่อนและครอบครัวอยู่ข้างเราเสมอ  เมื่อความต้องการเงินทองไม่ได้มากกว่าการได้หวนคิดสนุกถึงวันเก่าๆเราจึงออกแบบสวนตามสไตล์เราชอบดัดแปลง ให้เกะกะไปตามสภาพ

มันก็ซากจักยานที่ครั้งหนึ่งเคยใช้งานได้แล้วมาประกอบร่างใหม่ให้เป็นของเเต่งสวนบวกกับขวดน้ำอัดลมยี่ห้อเก่าแก่ที่หาไม่ได้แล้วสวยเก๋ไปอีกแบบ

ยามเข้าหน้าแล้งที่สวนจะสบายๆนะอากาศเย็นสบายเป็นเวลาที่เหมาะมากสำหรับการการเต็นท์และทำกิจกรรมกลางเเจ้งหรือตอนกลางคืนเราไม่ได้ใช้พื้นที่ทั้งหมดทำงานเกษตรเราทำลานกว้างไว้เพื่อพักผ่อนด้วย

มีความสบายยามนี้ตัดหย้าไว้เตียนโล่งทำกิจกรรมได้เยอะเลย

ทำสวนมาแบบนี้ตั้งแต่ปี 2553 มาถึงวันนี้แบบนี้เวลาเท่านี้มาโดยตลอด แต่ปัจจุบันเวลาเหลือน้อยลงการเดินทาง ลำบากมากขึ้นเส้นพระราม 2 เหมือนขาดการเหลี่ยวแลโดยเจ้าหน้าที่เกือบทุกภาคส่วน ไม่มีใครสนใจ ไม่มีใครอำนวยความสะดวก จากเดิมเคยออกจากสวนเวลา 17.30 น.ตอนนี้ขอบอกเลยว่าไม่ได้เเล้วเลื่อนขึ้นมาจนเกือบครึ่งวันแระเวลาทำงานได้ชางไหนเนี่ย หมดไปกับการเดินทาง ไม่โทษนักท่องเที่ยวแต่รัฐ อยากได้เม็ดเงินจากการท่องเที่ยว แล้วทำแบบนี้เหรอผมว่าไม่โอเคนะ